هرچند دسترسی مستقیم به اعماق زمین امکان‌پذیر نیست، اما دانشمندان می‌توانند با بررسی امواج لرزه‌ای حاصل از زمین‌لرزه‌های شدید، به ساختارهای پنهان در اعماق سیاره پی ببرند.

دانشمندان چینی به تازگی ساختارهایی کشف کردند که در مرز بین «گوشته» نیمه‌جامد و گران‌روی زمین و «هسته» بیرونی مایع آن، در عمق ۲۹۰۰ کیلومتری زیر پای ما قرار دارند.

این ساختارهای عمیق، تقریبا نامرئی‌اند و تنها از آنجا می‌توان به وجودشان پی برد که مسیر حرکت امواج لرزه‌ای را هنگام عبور، به‌طور نامحسوس تغییر می‌دهند.

این دانشمندان در مقاله خود احتمال می‌دهند که این ساختارها زمانی شکل گرفته باشند که مواد موجود در لایه‌های سطحی زمین به اعماق سیاره رانده شده‌اند.

این ساختارها ممکن است بخش‌هایی از پوسته قاره‌ای یا حتی بقایای «تِیا / Theia» را در خود جای داده باشند؛ تِیا یک ‌سیاره فرضی به اندازه مریخ است که تصور می‌شود ۴.۵ میلیارد سال پیش در پی برخورد با زمین، موجب شکل‌گیری ماه شده باشد. پوسته قاره‌ای نیز لایه‌ای از سنگ‌های آذرین، رسوبی و دگرگونی است که قاره‌ها و نواحی کم عمق دریا را نزدیک ساحل خود تشکیل می‌دهند.

در اثر فشارهای عظیم و دماهای فوق‌العاده بالا در مرز گوشته، این قطعات دچار دگرگونی می‌شوند، بخشی از آن‌ها ذوب می‌شود یا ساختار کانی‌شناختی آن‌ها تغییر می‌کند.

این قطعات در معرض فشارهای بسیار شدید و دماهای باورنکردنی در مرز گوشته قرار می‌گیرند و در نتیجه ممکن است دگرگون شوند، بخشی از آن‌ها ذوب شود یا کانی‌های تشکیل‌دهنده‌شان تغییر کنند.

پژوهشگران بر این باورند که در نتیجه این فرایند، شش «توده ترموشیمیایی» از مواد شکل گرفته‌اند که تفاوت چشمگیری با گوشته پیرامون خود دارند.

اگرچه زمین از منظر ما در سطح، سیاره‌ای نسبتا پایدار به نظر می‌رسد، اما در اعماق آن و به‌ویژه در مرز میان لایه‌های مختلف، فرایندهایی خشن و پویا در جریان است.